Bir garip rüya

Sıcaklardan mıdır bilmiyorum, son zamanlarda epey çılgın rüyalar görmeye başladım. Ki ben genelde gördüğüm rüyaları pek hatırlamam. Dün akşam itibariyle gördüğüm rüya ise beni hallice dumurlardan dumurlara sürükledi. Rüyamda yer ve zaman belirsizdi, zaten mekanlar da sürekli değişiyordu, ama ben bu sanki dünyanın en normal şeyiymiş gibi davranmaktaydım niyeyse. Hatırlayabildiğim kadarıyla rüya iki bölümdü (pilan tematik eşliğinde rüyamı ekispiresyon ekrit yazacağım). İlkinde gerçekten g.tün açık kalması sonucu görmeyi başardığımı zannediyorum, nitekim Keith Richards kişisiyle bir sohpet gerçekleştiriyordum, üstelik kendisi şakır şakır türkçe konuşmaktaydı. Bilinçaltı nasıl bir yerdir, çalışma pirensibi nedir, hiç bilmezdim, ama artık gerçekten akıl sır erdiremeyeceğime ikna oldum. Olaylar şöyle gelişti: Akşam vaktiydi ve Keith Richards ile yüzünü hatırlayamadığım, bana tesadüfen tanıdık çıkan bi kişi (ama aslında kim olduğu hakkında en ufak bi fikrim yok) karşılıklı oturup konuşmaktaydı. Keith Richards her zaman ki gibi sılov moğşında hareket ediyor, aynı ses tonuyla fakat türkçe konuşuyordu. Bunu önemsememekle (!) beraber kendisinin Keith Richards olmasından ötürü (ünlü gördüm! sendromu) kendimi yaklaşmaktan alıkoyamadım. Pür heves pür neşe koştura koştura yanına vardım ve direk bodoslama dalarak '98 yılında İstanbul'a geldiklerinde o gün ablamın ayağından ameliyat olduğunu, ama ayağında pansumanla konserlerine gittiğini, eğer önündeki kişi zıplayayım derken ayağına bassaydı herhalde acıdan öleceğini, gevrek gevrek gülerek anlatmaya başladım. Kiğt riçırds'da arada bi başını sallıyor, 'hmm..', 'öyle mi', 'ne güzel' diyordu. Beni can kulağıyla dinlemediğinden neredeyse emindim. Sonrasını hatırlamıyorum, sanki birisi başka bi kaset koymuşçasına bi anda ortam değiştirdim. Bu sefer yine geceydi, yanımda bazı insanlar vardı, yine rüyada tanıyordum ama gerçekte tanımıyordum. Bu rüyanın ana teması ise benim sihirli güçlerim olduğunu iddia etmemdi. Ama işin garibi, rüyada sihirli gücüm falan olmadığını biliyordum, ama zor bi durumda kaldığımda tıpkı heroes'daki hiro'nun yüzünün aldığı şekli alıp sihirli gücüm varmış gibi davranıyordum. Ve oluyoduda?! Rüya boyunca bi sürü zor durumda kalıp işi böyle kotardım. Ama tek hatırladığım, otoyolda giderken birden bütün ışıkların sönmesi ve her tarafın kapkaranlık olmasıydı. Sonra ben 'heeh benim zaten süper gücüm var bakınız şimdi hiç bi yere çarpmadan gideceğim, ama süper güçsüz olanları bilemem ben' diye hava atıyordum. İşin burası belki sadece komik, ama rüyada araba dolu kapkaranlık bi otoyoldan kendinden emin ve o kadar hızlı gitmek gerçekten çok güzel bi histi. İşte böyle de birşiy!
T.